WIRE ME UP

WIRE ME UP to teledysk akcji oglądany oczami bohaterki z metalowymi protezami rąk, która wpada w szał, gdy wbija sobie iniektor. Film zawiera przemoc: strzelaniny, brutalną walkę wręcz i krew. Przez trzy i pół minuty widać tylko jej przedramiona i dłonie, a sceny prowadzą z mieszkania przez deszczową ulicę, klub, zaułek z blokadą policji i windę aż do ucieczki z dachu. Męski głos śpiewa przez cały utwór. Kobietę widać dopiero w lustrze, po urwaniu muzyki, kiedy szepcze „It’s me”. Obraz jest realistyczny, jak w filmie aktorskim.

Jak powstał

Na starcie wybrałem konwencję cyberpunkowego anime, perspektywę bohaterki i kobietę w lustrze na końcu. Agent Claude Code napisał tekst i strukturę utworu, które zaakceptowałem. Próby z Music 3 miały złe tempo, zmienny głos i nie ten gatunek, więc zaproponowałem YuE2, inny model do muzyki, i wybrałem jedną z wygenerowanych wersji.

• Pierwszy tydzień zajęła wersja rysowana: kadry w stylu anime i animatiki z Blendera, czyli uproszczone animacje 3D, które miały prowadzić ruch modelu wideo. Zdarzenia spóźniały się względem animatiku, a w teście kontrolnym model prawie z niego nie korzystał.
• 12 października zaproponowałem realizm, bo najlepiej wychodziły nam realistyczne teledyski. Po mojej uwadze, że przerobione rysunki wyglądają jak dziwne 3D, agent zrobił od zera w Qwen-Image zdjęcia referencyjne.
• Dzień później zaproponowałem powrót do ustawień z RUN IT BACK: jeden klip na scenę z cięciami w środku, referencje tylko wyglądu postaci, miejsca z opisu. Utwór od początku trafiał do modelu wideo MiniMax H3 w latencie, czyli w skompresowanej postaci, na której model pracuje, więc ruch szedł z muzyką. Zgodziłem się na pobranie modelu hybrydowego (złożonego z dwóch wersji H3) z tamtego projektu. Różnica była ogromna i na nim powstał cały film.
• Agent pisał prompty i po kolei generował dwanaście scen, a ja oceniałem kolejne. To mój pomysł, żeby w klubie siwy ochroniarz wyskakiwał jak jump scare, z lufą w makro. Kiedy powiedziałem, że na dachu brakuje dynamiki, agent przepisał tę scenę na szybką, brutalną walkę.
• Montaż złożyły skrypty agenta: 502 efekty, od glitchów po wstrząsy i błyski, część z nich zgrana z wystrzałami wykrytymi w obrazie. Ode mnie są zniekształcone wstawki z odbicia w windzie tam, gdzie spada jakość, napisy w kroju Orbitron i wyłączenie starego telewizora na końcu. Na moją prośbę każda scena przeszła przez AetherScale, który podnosi rozdzielczość, a wersja końcowa ma 1080p.

Co z tego wynika

• Realizm na start. Wersja rysowana zajęła tydzień, a cały realistyczny film powstał w trzy dni.
• Model kopiuje arkusz dosłownie. Przedramię pokazane na arkuszu referencyjnym jako osobny rekwizyt wyszło w wideo jako luźna ręka lecąca przez kadr. Arkusz z czterema przechodniami dał dokładnie cztery osoby zamiast zatłoczonej ulicy. Tłum daje dopiero zdjęcie miejsca z tłumem.